محيط دائم در حال تغيير و تحول سازمانها در عصر جديد ، مديريت را برآن مي دارد تا هر چه بيشتر و بهتر در جهت استفاده از دانش و فناوري براي رويارويي و مقابله با عوامل عدم اطمينان ، حفظ موقيعت و گسترش آن برآيد . اين امر مستلزم آن است كه سازمان اولويت مهمي را براي تحقيقات و مديريت دانايي در نظر بگيرد . دانش و مديريت دانايي براي همه شركتها و سازمانهايي كه خواهان ارتقاء و پيشرفت هستند به عنوان يك نياز استراتژيك مطرح مي شود . در چنين شرايطي ،واحدی که بيشتر از همه بخش هاي سازماني درگير تغييرات سريع دنياي كنوني در سازمان مي شود ،واحد تحقيقات سازمان مي باشد واين واحد به عنوان قلب تپنده سازمان با بستر سازي و ايجاد فضاي مناسب در برانگيختن و بروز خلاقيت و نوآوري سازماني، ادامه حيات را دراين شرايط بسرعت درحال تغيير ، ميسر مي سازد.
تحقيق و توسعه
از تحقيق و توسعه تعاريف گوناگوني بيان شده
است :
تحقيق و توسعه انجام كارهاي خلاق و ابتكاري است كه براساس يك روش اصولي و نظام مند صورت پذيرفته و از نتايج آن به منظور افزايش گنجينه دانش انساني،فرهنگي ، اجتماعي و ابداع كاربردهاي جديد استفاده مي شود[
سازمان همكاري و توسعه اقتصادي
(O.E.C.D)]
تحقيق و توسعه فرآيندي پويا و به هم پيوسته از تحقيقات پايه ، كاربردي و توسعه اي مي باشد كه نتايج علمي هر مرحله به صورت ذخيره اي از دانش در طول زمان گردآوري مي شوند و اين ذخاير به عنوان ورودي مهم و باارزش است كه منشأ ايده ها و اختراعات جديد در مرحله عمل مي شود
[ يونسكو]
با عنايت به موارد فوق مي توان گفت واحد تحقيقات براي دستيابي به اهداف بلند خود اصول ذيل را بايستي مدنظر قرار دهد:
1- مهندسي مجدد فرآيندها
2- ايجاد نگرش جديد نسبت به نيروهاي خلاق
3- همراستا سازي روشهاي سابق تحقيقات با تفكرات جديد
